Kalibracja przepływomierza: metody, tolerancje, identyfikowalność i cykle ponownej kalibracji

Rozmowa zwykle zaczyna się w ten sam sposób. Inżynier instalacji ma na biurku rozbieżność: licznik rozliczeniowy wskazuje 0,7% poniżej licznika odbiorczego lub bilans masy w reaktorze wsadowym dryfuje o pół procent w ciągu zmiany, a ktoś na spotkaniu wypowiada słowo „kalibracja”. Zanim ktokolwiek poluzuje kołnierz, warto zdecydować, o co tak naprawdę prosisz. Świadectwo kalibracji nie naprawi miernika umieszczonego sześć średnic za podwójnym kolankiem ani nie naprawi zaworu sterującego kawitującego w tym samym odcinku rury.

Oto krótka odpowiedź, na której opiera się ten artykuł: kalibracja przepływomierza to porównanie pomiarów z identyfikowalnym wzorcem, przeprowadzane w określonych warunkach i z określoną niepewnością. Nie jest to naprawa, reset oprogramowania sprzętowego ani gwarancja prawidłowego odczytu licznika po ponownym podłączeniu go do linii. Jeśli chcesz, aby numer na nadajniku był zgodny z numerem na fakturze, potrzebujesz trzech rzeczy we właściwej kolejności: fizycznie solidnej instalacji, możliwej do prześledzenia kalibracji oraz uczciwej oceny dryftów licznika pomiędzy serwisami. Wszystko inne to szczegóły, a na szczegółach marnuje się większość budżetów kalibracyjnych.

Co naprawdę potwierdza certyfikat kalibracji

Certyfikat jest oświadczeniem dotyczącym porównania, a nie obietnicą dotyczącą procesu. To rozróżnienie ma znaczenie, gdy stoisz przed licznikiem, który właśnie wrócił z laboratorium z czystym arkuszem, a mimo to na miejscu odczytuje go błędnie.

Kalibracja, weryfikacja i regulacja to trzy różne zadania

Weryfikacja oznacza porównanie licznika z wzorcem i zarejestrowanie różnicy bez zmiany czegokolwiek. Regulacja oznacza zmianę skali licznika, współczynnika K lub punktu zerowego, tak aby jego sygnał wyjściowy odpowiadał wartości odniesienia. Kalibracja to szersza czynność, która generuje udokumentowane porównanie ze stwierdzeniem niepewności i może, ale nie musi, obejmować regulację. Wysyłając miernik, zapytaj, który z trzech kupujesz. Zapis stanu faktycznego przed regulacją jest najcenniejszą informacją, jaką otrzymasz, ponieważ informuje Cię o rzeczywistym współczynniku dryftu licznika w Twojej sieci. Jeśli laboratorium najpierw dokona korekty i zgłosi jedynie wynik w stanie, w jakim pozostał, zapłaciłeś za czysty numer i niczego się nie nauczyłeś.

Identyfikowalność to łańcuch, a nie logo

Identyfikowalność oznacza, że każde odniesienie w łańcuchu łączy się z normą krajową lub międzynarodową poprzez nieprzerwaną serię udokumentowanych porównań, z których każde wiąże się z własną niepewnością. W praktyce należy spodziewać się laboratorium akredytowanego zgodnie z normą ISO/IEC 17025, budżetu niepewności przygotowanego na wzór GUM i wyników raportowanych przy współczynniku rozszerzenia k=2, co odpowiada około 95% pewności. Certyfikat stwierdzający jedynie, że miernik został „skalibrowany” i „w granicach specyfikacji”, bez identyfikacji odniesienia, bez niepewności i bez warunków środowiskowych, jest raczej arkuszem danych niż zapisem kalibracji. Nie przetrwa audytu klienta i nie pomoże, gdy rozbieżność zamieni się w argument handlowy.

Przydatnym wyjściem jest tabela punktów: zwykle pięć, przy około 10%, 25%, 50%, 75% i 100% zakresu miernika, często przebiegają w górę i w dół, z powtarzaniem przebiegów w celu ustalenia powtarzalności. Cztery lub pięć powtarzających się punktów przy tym samym natężeniu przepływu powie znacznie więcej o poziomie szumów metra niż pojedyncze przemiatanie.

Metody laboratoryjne, które faktycznie zostaną zacytowane

Każdy zakład kalibracyjny ma swoje ulubione urządzenie, a to, które z nich zostanie Ci wycenione, zależy zwykle od rozmiaru linii, używanego płynu i tego, ile przestojów możesz tolerować. Poniższe metody obejmują przeważającą większość prac przemysłowych.

Metoda grawimetryczna, czyli ważąca

Ciecz przepływa przez testowany miernik i jest gromadzona w zbiorniku wagowym umieszczonym na czujniku wagowym lub wadze precyzyjnej. Masę przelicza się na objętość na podstawie gęstości w zmierzonej temperaturze. Nie ma pośredniej objętości odniesienia, która mogłaby ulec erozji lub odkształceniu, dlatego też urządzenia grawimetryczne znajdują się na szczycie drabiny dokładności w przypadku cieczy, zwykle od 0,05% do 0,10%. Praktycznymi ograniczeniami są rozmiar i czas: zbiorniki wagowe ograniczają maksymalne natężenie przepływu, a każdy punkt wymaga czystego osiadania, przekierowania i opróżniania systemu. Błędy zwilżania i drenażu to klasyczne błędy, a dobre laboratorium będzie miało udokumentowaną procedurę opróżniania i czekania.

Metoda wolumetryczna

Tutaj ciecz wypełnia skalibrowany zbiornik lub przepływa przez skalibrowane naczynie pomiarowe, a poziom jest odczytywany za pomocą wziernika, pływaka lub serwomechanizmu. Jest to prostsze i tańsze niż praca grawimetryczna, ale ściana zbiornika, odczyt poziomu i warstwa drenażowa na ścianach dominują w niepewności, która zwykle waha się między 0,10% a 0,25%. Pomiar wolumetryczny pozostaje koniem pociągowym w przypadku ogólnych liczników przemysłowych, gdzie wystarczy ułamek procenta.

Porównanie liczników głównych

Uprzednio skalibrowany licznik referencyjny jest montowany szeregowo przed testowanym urządzeniem i oba odczyty są porównywane w tym samym czasie. Jest to jedyna praktyczna metoda w przypadku bardzo dużych linii, dużych przepływów i pracy z gazem. Praktyczną zasadą jest współczynnik niepewności testu: wartość odniesienia powinna być od czterech do dziesięciu razy dokładniejsza niż testowany miernik lub porównanie mówi mniej, niż myślisz. Miernik Coriolisa jest obecnie najpopularniejszym standardem transferu, ponieważ bezpośrednio mierzy masę, dobrze utrzymuje wartość zerową i pokrywa szeroki zakres zakresu w jednym urządzeniu.

Przepływomierz masowy Coriolisa serii AC do pomiaru masy, gęstości i temperatury Wzorzec transferu Coriolisa do bezpośredniego pomiaru masy, gęstości i temperatury, odpowiedni do porównań o dużym przepływie, wielkoliniowych, gazowych i wielofazowych. Zobacz produkt →

Próbownice tłoków i probierki rur

Tłok przemieszcza znaną objętość przez skalibrowany cylinder, a impulsy z miernika są zliczane w stosunku do tej objętości. Sprawdzacze rur wykonują tę samą pracę na większą skalę w przypadku transferu rozliczeniowego ciekłych węglowodorów. Można osiągnąć niepewność od 0,05% do 0,10%, ale przemieszczona objętość jest niewielka, dlatego konieczne jest powtarzanie przebiegów przy stabilnym natężeniu przepływu, a nie jedno długie przemiatanie. Stanowiska te stanowią podstawę stacji pomiarowych ropy naftowej.

Wiertnice gazowe: dysze dźwiękowe, sprawdziany dzwonowe i systemy PVTt

Gaz jest trudniejszy. Przy niskich przepływach dominują sprawdziany dzwonowe, dysze Venturiego o przepływie krytycznym pokrywają środek, a tam, gdzie wymagana jest najwyższa dokładność, stosuje się systemy grawimetryczne lub systemy ciśnienie-objętość-temperatura-czas. Niepewność waha się od około 0,15% do kilku dziesiątych procenta. Większość gazomierzy przemysłowych jest testowana w powietrzu i ta decyzja wpływa na wszystko, co zostanie omówione w następnej sekcji.

Kalibracja cieczy i gazu to nie ten sam problem

Osoby, które nie mają doświadczenia z pomiarami, często zakładają, że kalibracja jest kalibracją. Tak nie jest. Praca z płynami to głównie problem objętości; praca z gazem to głównie problem gęstości, lepkości i liczby Reynoldsa, a oba wymagają różnych urządzeń, różnych umiejętności i różnych rozmów z dostawcą.

Płyny: ważenie to złoty standard, a temperatura jest wrogiem

W przypadku cieczy łańcuch od masy do objętości przebiega przez gęstość, a gęstość zmienia się wraz z temperaturą. Jedna dziesiąta stopnia niezmierzonego błędu temperatury w strumieniu węglowodorów może przesunąć obliczoną objętość o więcej niż sama kalibracja. Dobre laboratoria mierzą temperaturę cieczy na mierniku i w naczyniu zbiorczym oraz dokumentują, jak długo system mógł się stabilizować. Jeśli płyn procesowy jest lepki, nieprzewodzący lub silnie napowietrzony, należy wcześniej poinformować o tym laboratorium. Porwane powietrze jest najczęstszą przyczyną „nieudanej” kalibracji, która w rzeczywistości jest złą konfiguracją testu i objawia się błędnymi odczytami, a nie stałym przesunięciem.

Przepływomierz elektromagnetyczny ogólnego przeznaczenia LDG Economy do cieczy przewodzących Ekonomiczny przepływomierz elektromagnetyczny do przewodzących cieczy i szlamów, bez ruchomych części i znikomych strat ciśnienia w zastosowaniach wodnych, chemicznych i górniczych. Zobacz produkt →

Mierniki elektromagnetyczne mają jeszcze jedną wadę: są kalibrowane na wodzie, ale działają na cieczy przewodzącej, którą przepuszcza roślina. W przypadku większości cieczy przewodzących dominuje profil przepływu, a sam płyn ma niewielki wpływ, dlatego też kalibracja czystą wodą jest możliwym do obrony punktem wyjścia. Jeśli chcesz zobaczyć, jak ta zasada jest stosowana w instrumencie produkcyjnym, zapoznaj się z uwagami projektowymi poniżej Przepływomierze elektromagnetyczne LDG są użyteczną lekturą, szczególnie dyskusję na temat wyboru okładziny i uziemienia.

Gaz: powietrze jest zwykle zastępstwem i to ma znaczenie

Testowanie licznika gazu ziemnego na powietrzu jest wygodne i niedrogie, ale powietrze i metan różnią się gęstością, lepkością i ściśliwością. Jeśli test zostanie przeprowadzony przy liczbie Reynoldsa zbliżonej do warunków roboczych, błąd ekstrapolacji jest niewielki. Jeśli laboratorium po prostu otworzy zawór i przepuści powietrze pod ciśnieniem zapewnianym przez warsztat, miernik może zostać sprawdzony znacznie poza jego rzeczywistym trybem pracy, a odmierzony współczynnik K może różnić się o kilka dziesiątych procenta. Poproś laboratorium o podanie liczby Reynoldsa w każdym punkcie testowym oraz temperatury i ciśnienia gazu. Jeśli nie mogą, nie testują Twojej aplikacji, testują swój sprzęt.

Tolerancje, niepewność i zasada czterech do jednego

Określenie „±0,5%” w zamówieniu to tylko połowa specyfikacji. Należy także określić, w jakim zakresie przepływu utrzymuje się ta liczba, przy jakiej liczbie Reynoldsa, przy jakim płynie i przy jakim rurociągu przed nim. Miernik wirowy o wartości ±1% odczytu zazwyczaj utrzymuje to tylko od około 20:1 w dół, ponieważ poniżej pewnej liczby Reynoldsa częstotliwość wydzielania staje się niestabilna i miernik po prostu przestaje być licznikiem.

Druga połowa specyfikacji to współczynnik niepewności testu. Jeśli dopuszczalny błąd Twojego miernika wynosi 0,5%, a niepewność urządzenia kalibracyjnego wynosi 0,4%, wówczas pozytywny wynik oznacza bardzo mało. Konwencjonalny cel to 4:1, co oznacza, że ​​zestaw powinien być czterokrotnie lepszy niż tolerancja, którą ocenia. Tam, gdzie jest to niemożliwe, np. w przypadku bardzo dużego gazomierza, certyfikat powinien otwarcie określać niepewność urządzenia, aby można było zdecydować, jaka część obserwowanego błędu to rzeczywisty dryft, a jaka szum pomiarowy.

W umowach należy powiązać kalibrację z metodą i akredytacją, a nie z liczbą. „Kalibracja grawimetryczna przez laboratorium akredytowane zgodnie z normą ISO/IEC 17025, pięć punktów rosnących i malejących, trzy powtórzenia, niepewność podawana przy k=2 i nieprzekraczająca jednej czwartej maksymalnego dopuszczalnego błędu miernika” to zdanie, które uniemożliwia dyskusję. Samo „skalibrowane” tego nie robi.

Weryfikacja na miejscu a wysłanie glukometru do laboratorium

Decyzja jest zwykle podejmowana na podstawie rozmiaru linii, zagrożenia płynami i kosztów przestojów. Małe liczniki wychodzą łatwo i są tanie. Miernik elektromagnetyczny DN300 na magistrali wodociągowej to zupełnie inna propozycja.

Kiedy zabrać miernik na ławkę

Kalibracja na stanowisku laboratoryjnym zapewnia kontrolowany płyn, stabilną temperaturę, znane odniesienie i powtarzalny test. Jest to jedyny sposób na ustalenie dającej się obronić linii bazowej i właśnie tego oczekuje się w przypadku transferu rozliczeniowego, pomiarów fiskalnych i wszelkich zastosowań, w których organ regulacyjny oczekuje akredytowanego certyfikatu. Jest to również właściwy wybór, gdy podejrzewasz uszkodzenie mechaniczne: w linii nie da się zdiagnozować wygiętego wirnika turbiny czy uszkodzonej rurki Coriolisa.

Kiedy weryfikacja na miejscu jest wystarczająco dobra

Weryfikacja w terenie przy użyciu cęgowego miernika ultradźwiękowego jako urządzenia kontrolnego, przenośnego urządzenia do sprawdzania lub metody znacznikowej w przypadku bardzo dużych rur nie zastępuje kalibracji laboratoryjnej. Niezwykle dobrze radzi sobie z odpowiedzią na węższe pytanie: czy licznik przesunął się od ostatniej znanej, dobrej wartości bazowej? Powtarzalna kontrola terenowa, wykonywana za każdym razem w ten sam sposób, daje trend. Trendy łapią dryf. Kontrola pojedynczego pola to migawka i nigdy nie należy jej używać do deklarowania dokładności licznika, a jedynie do podejmowania decyzji, czy należy go sprawdzić.

Dwie praktyczne zasady sprawiają, że weryfikacja w terenie jest tego warta. Po pierwsze, zawsze używaj tego samego urządzenia referencyjnego i tych samych punktów testowych, aby porównanie było jak jabłko do jabłka. Po drugie, zapisz warunki — natężenie przepływu, temperaturę i wszelkie zmiany zaworów — ponieważ odczyt z zacisku wykonany przy połowie normalnego natężenia przepływu nie jest porównywalny z odczytem uzyskanym przy przepływie projektowym.

Jak często należy kalibrować przepływomierz?

Producenci podają przedziały, organy regulacyjne dopuszczają je do handlu i oba są raczej punktami wyjścia niż odpowiedziami. Szczera odpowiedź jest taka, że ​​pierwsza ponowna kalibracja powinna być ćwiczeniem diagnostycznym: wyciągnąć znalezione dane i zobaczyć, jak bardzo przesunął się licznik. Jeśli w czystym płynie przesunął się o 0,1% w ciągu dwóch lat, możesz wydłużyć ten odstęp. Jeśli w ciągu dwunastu miesięcy wzrósł o 0,8%, oznacza to problem z procesem lub niewłaściwy licznik.

Dwa czynniki powinny skrócić każdy interwał. Pierwsza to brudna usługa: zawiesiny, dozowanie polimeru i strumienie pokrywające elektrody zmieniają zachowanie licznika na długo przed dryfem elektroniki. Po drugie, krytyczność: jeśli licznik jest jedyną barierą oddzielającą Cię od przesyłki niezgodnej ze specyfikacją, koszt weryfikacji w połowie roku jest trywialny w porównaniu z kosztem popełnienia błędu.

Uwagi metr po metrze

Różne zasady pomiaru zawodzą na różne sposoby, a wiedza, czego szukać, pozwala zaoszczędzić wiele niepotrzebnych przesyłek.

Mierniki elektromagnetyczne

Elektronika rzadko dryfuje. Zmienia się powierzchnia elektrody, wykładzina i ścieżka uziemienia. Cienka warstwa izolacyjna na elektrodach może przesunąć odczyt o kilka procent bez kodu błędu. Poproś o sprawdzenie zera przy pełnej i nieruchomej rurze, zanim cokolwiek zostanie odłączone.

mierniki Coriolisa

Przepływ masowy jest zbliżony do pomiaru pierwotnego, więc miernik Coriolisa jest niezwykle stabilny – pod warunkiem, że jest prawidłowo wyzerowany. Wpływ ciśnienia na sztywność rury jest rzeczywisty i w niektórych konstrukcjach jest rzędu jednej dziesiątej procenta na dziesięć barów, dlatego należy sprawdzić ciśnienie robocze lub zbliżone do niego, jeśli wartość to uzasadnia. Zawsze należy ponownie zerować po instalacji i po każdej znaczącej zmianie rurociągu.

MA80T-TP Przepływomierz wirowy z kompensacją temperatury/ciśnienia dla pary i gazu Skompensowany przepływomierz wirowy do pary i gazu, w którym korekta temperatury i ciśnienia, kalibracja w zakresie Reynoldsa oraz zanieczyszczenie ciała dolnego wpływają na pomiar oparty na częstotliwości. Zobacz produkt →

Mierniki wirowe i wirowe

Są to urządzenia częstotliwościowe, a współczynnik K zmienia się wraz z liczbą Reynoldsa. Kalibracja laboratoryjna na wodzie jest ważna tylko w podanym zakresie Reynoldsa. W terenie korpus urwiska zbiera włókna, kamień i pozostałości procesowe, a pierwszym objawem jest zwykle niski odczyt przy niskim przepływie, który łatwo pomylić z dryfem.

Mierniki turbinowe

Łożyska zużywają się, a zużycie objawia się powoli spadającym współczynnikiem K. Prowadź wykres współczynnika K w stosunku do godzin pracy; nachylenie informuje o interwałach konserwacji znacznie bardziej wiarygodnie niż jakikolwiek kalendarz.

Mierniki ultradźwiękowe

Wydajność zależy od geometrii ścieżki i stanu przetwornika. Jednostek zaciskowych praktycznie nie da się skalibrować z dokładnością do przenoszenia, ponieważ ścieżka akustyczna zależy od rury i instalacji. Wbudowane mierniki wielodrogowe są kalibrowane na urządzeniu przepływowym, a ich diagnostyka zwykle wskazuje awarię przetwornika, zanim odczyt przepływu ulegnie pogorszeniu.

Mierniki masy termicznej

Mierzą przepływ masowy poprzez wymianę ciepła, więc wynik zależy od składu gazu i ciepła właściwego. Jeśli zmieni się mieszanka gazów, kalibracja traci ważność i żadna praca laboratoryjna tego nie naprawi.

Skutki instalacji, które unieważniają doskonałą kalibrację

Jest to część najczęściej pomijana i na nią idą pieniądze. Miernik skalibrowany laboratoryjnie do 0,1% i zainstalowany z rurą prostą o sześciu średnicach za podwójnym kolankiem będzie obarczony błędem instalacji wynoszącym jeden procent lub więcej i żaden certyfikat nie będzie o tym wspominał.

• Niewystarczająca długość prosta w górę i w dół, szczególnie po przesunięciu dwóch kolanek z płaszczyzny, co powoduje zawirowanie utrzymujące się dla wielu średnic.
• Występ uszczelki lub ścieg spoiny osadzony w otworze, powodujący lokalne zniekształcenie prędkości bezpośrednio w płaszczyźnie wykrywania.
• Zawory sterujące znajdujące się za zaworem zamiast przed nim, powodując powstawanie odprysków lub kawitacji wewnątrz korpusu przepływomierza.
• Częściowo pełne rury w cieczy, co jest klasyczną przyczyną wahań odczytu bez zmiany przepływu.
• Porwane kieszenie powietrzne lub gazowe po zasysaniu pompy, objawiające się raczej hałasem niż odchyleniem.
• Przemienniki częstotliwości i nieodpowiednie uziemienie, które powodują powstawanie zakłóceń w kablach elektromagnetycznych i sygnałowych Coriolisa.
• Pulsujący przepływ z pomp tłokowych lub sprężarek, który może znacząco wpłynąć na odczyty wirów i turbin.

Zanim wydasz pieniądze na ponowną kalibrację, poświęć godzinę na rysunek instalacyjny i dane trendów z ostatnich trzech miesięcy. Jeśli błąd pojawia się nagle i jest powiązany ze zmianą procesu, prawdopodobnie licznik mówi prawdę i proces się poruszył.

Dokumentacja i o co poprosi audytor

Jeśli kiedykolwiek zostaną sprawdzone zapisy dotyczące kalibracji, pytania będą przewidywalne i dość wąskie. Które laboratorium wykonało pracę i w ramach jakiej akredytacji? Jakie odniesienie zostało użyte i jaka jest jego własna identyfikowalność? Jaką metodę zastosowano i w jakich punktach przepływu? Jakie były warunki otoczenia i jaki był płyn? Jaki był uzyskany wynik, jaką korektę wprowadzono i jaki był wynik po lewej stronie? Jaka jest niepewność przy k=2?

Zachowaj oryginalne certyfikaty, a nie skany z wyciętymi tabelami. Zachowaj znalezione dane nawet w przypadku liczników, które przeszły. Zachowaj prosty plik trendów dla każdego instrumentu: datę, serwis, błąd znaleziony w średnim zakresie i wszelkie zastosowane korekty. Dziesięć lat tej dokumentacji jest warte więcej niż jakikolwiek pojedynczy certyfikat, ponieważ przekształca kalibrację z powtarzającego się wydatku w wkład w konserwację zapobiegawczą.

Pomiędzy kalibracjami: diagnostyka i kontrole w terenie

Nowoczesne przetworniki zapewniają więcej materiału weryfikacyjnego niż większość zakładów. Wykrywanie pustej rury, impedancja elektrody, rezystancja cewki, stabilność zera i stosunek sygnału do szumu są rejestrowane w sposób ciągły przez wiele przyrządów elektromagnetycznych i Coriolisa. Trenduj je. Powoli rosnąca impedancja elektrody powoduje problemy z powłoką i zostanie wykryta na kilka tygodni podczas diagnostyki, zanim pojawi się w odczycie przepływu.

Trzy nawyki terenowe opłacają się. Najpierw raz w miesiącu zapisz zero i surową częstotliwość lub sygnał wyjściowy impulsu w stabilnych warunkach pracy i porównaj je z wartością bazową. Po drugie, sprawdź uziemienie i ekranowanie kabla, gdy w pobliżu wykonywane są prace elektryczne. Po trzecie, sprawdź licznik w jednym momencie planowanego wyłączenia, gdy dostępny jest przenośny licznik, i zapisz wynik, czy jest dobry, czy zły. Weryfikacja, która jest rejestrowana dopiero po jej przejściu, nie jest programem weryfikacji.

Wybór dostawcy, na którego kalibracji można polegać

Przyrząd i usługę kalibracji należy rozpatrywać łącznie, ponieważ dostawca, który rozumie jedno i drugie, powie Ci, kiedy ponowna kalibracja nie jest rozwiązaniem. Producent mierników posiadający własne urządzenia do pomiaru przepływu ma tę zaletę: zna historię współczynnika K swoich własnych projektów, może powiedzieć, co zazwyczaj dryfuje, a co nie, i często może skrócić pętlę między problemem w terenie a testem na stanowisku badawczym.

VNER, marka stojąca za Jiangsu Vner Electronic Technology, od 2011 roku buduje przyrządy przepływowe w liniach elektromagnetycznych, Coriolisa, wirowych, wirowych i turbinowych, z wewnętrzną kalibracją i certyfikowanymi procesami jakości, wspierającymi dostawy do ponad trzydziestu krajów. To połączenie ma znaczenie głównie z jednego praktycznego punktu widzenia: kiedy licznik wraca z nieoczekiwanym błędem w stanie faktycznym, ludzie, którzy go zbudowali, zwykle w ciągu jednego dnia są w stanie stwierdzić, czy przyczyną jest przyrząd, instalacja czy proces. Ich zakłady produkcyjne i kalibracyjne opisano bardziej szczegółowo, jeśli chcesz zobaczyć, jak proces wymiarowania oparty na inżynierii działa w praktyce.

Niezależnie od tego, od kogo kupujesz, przed podpisaniem zadaj pięć pytań: które akredytowane laboratorium wykonuje kalibrację; jaka niepewność jest podana i przy jakim współczynniku pokrycia; czy przed korektą zgłasza się dane według stanu faktycznego; w jaki sposób testowa liczba Reynoldsa jest dopasowywana do Twojego procesu; i jaki odstęp czasu zalecają dla konkretnego płynu, a nie dla ich katalogu. Dostawcy, którzy bez problemu odpowiadają na wszystkie pięć pytań, to zazwyczaj ci, których liczniki pozostają zgodne ze specyfikacją.

Kalibracja jest porównaniem i jak każde porównanie jest tak dobra, jak odniesienie, warunki i uczciwość zapisu. Najpierw wykonaj prawidłową instalację, określ metodę i niepewność, a nie samą wartość procentową, nalegaj na dane takie, jakie zostały znalezione, i traktuj pierwszą ponowną kalibrację jako pomiar dryfu, a nie pieczątkę. Zrób to, a następne spotkanie w sprawie rozbieżności będzie krótkie: będziesz wiedział, czy licznik się przesunął, o ile i dlaczego.

Licznik, który odczytuje prawidłowo przez dekadę, rzadko jest tym, który był kalibrowany najczęściej. To ten, który został określony dla płynu, zainstalowany z wystarczającą długością prostą i sprawdzony zgodnie z harmonogramem zbudowanym na podstawie jego własnej historii.